WYCIECZKA DO AZERBEJDŻANU: AZERBEJDŻAN W 8 DNI

Od: Do Cena:
2018-04-28 2018-05-05 4090 zł 3690 zł
2018-07-02 2018-07-09 4090 zł 3690 zł
2018-09-07 2018-09-14 4090 zł 3690 zł

Opis:
Położony we wschodniej części Zakaukazia na skrzyżowaniu Europy i Azji Azerbejdżan potrafi niejednokrotnie zaskoczyć zagranicznych turystów. Na stosunkowo niedużej powierzchni kraju mieści się 9 stref klimatycznych, w ciągu kilku godzin można z położonego nad Morzem Kaspijskim Baku dojechać do subtropikalnych lasów lub ośnieżonych szczytów Wielkiego Kaukazu. To miejsce gdzie Zachód spotyka się ze Wschodem, a Wschód z Zachodem wzajemnie się przenikają; kraj wielu kultur i narodów i bogatej historii. Azerbejdżan posiada wielką różnorodność flory i fauny oraz odkrywa przed oczami całą gamę najrozmaitszych krajobrazów – szczególnie niezapomnianych wrażeń dostarczają widoki Wielkiego Kaukazu, gdzie można zobaczyć fotogeniczne panoramy, przepiękną przyrodę, malowniczo położone górskie wioski, majestatyczne szczyty i wąwozy. Od wielu wieków słyną miejscowe rzemiosła - przede wszystkim azerbejdżańskie dywany, szeroko znany jest miejscowy kawior, bazary obfitują bogactwem różnorodnych owoców i zieleni. Azerbejdżan jest stosunkowo jeszcze mało odwiedzany przez turystów, co jest jego dodatkowym plusem, bowiem nie jest jeszcze skomercjalizowany, a przez to naturalny. Nic nie zastąpi jednak turyście tego dla czego rusza on w podróż – osobistych doznań i wrażeń. Tu warto przytoczyć popularne na Kaukazie przysłowie – “Lepiej raz zobaczyć, niż sto razy przeczytać”.

Kraje: Azerbejdżan,
Transport: samolot
Ilość dni: 8
Dopłata do jedynki:2175 zł

Liczba miejsc w cenie promocyjnej ograniczona.



Program wycieczki:
Dzień 1
WARSZAWA - BAKU
Wylot z Warszawy do Baku.

Dzień 2
BAKU Przylot do Baku. Transfer do hotelu. Śniadanie.
Zwiedzanie Baku. Żadne miasto na Kaukazie nie zrobiło tak wielkiej kariery i nie przeżyło tak oszałamiająco szybkiego rozwoju jak Baku. Ze stosunkowo niedużej, jeszcze w połowie XIX w., miejscowości, Baku zmieniło się w ogromne miasto, które stało się stolicą Azerbejdżanu. Swoje złote lata Baku miało na przełomie XIX - XX w., w okresie słynnej gorączki naftowej, kiedy stało się światową stolicą nafty. Te czasy pozostawiły najpiękniejsze budowle miasta, zbudowane w charakterystycznej dla niego architekturze.  W dniu dzisiejszym Baku to największe i najbogatsze miasto Kaukazu. To również najbardziej kosmopolityczne, wielonarodowościowe i wielokulturowe miasto Azerbejdżanu.
Najstarsza część miasta İçərişəhər wpisana na listę UNESCO. To serce Baku i ta część miasta, która do tej pory zachowała koloryt dawnego Baku - charakterystyczne wąskie, małe uliczki, specjalnie tak zbudowane, aby osłabić siłę silnych zimowych wiatrów, podwórka, zaułki, stare domy z oszklonymi balkonami. Zwiedzanie: Şirvanşahlar Sarayı (Pałac Szirwanszachów) wpisany na listę UNESCO. Położony na wzgórzu, najwyższym punkcie İçərişəhər, pałac był jedną z rezydencji władców Szirwanu, państwa istniejącego w IX-XVI w. na terenie Azerbejdżanu i płd. Dagestanu. Najstarsze budowle w kompleksie pałacowym powstały w końcu XIV w., ale większość z nich powstała w latach 30-40-tych XV w. za panowania szirwanszacha Chalilullaha I, kiedy Szirwan przeżywał okres największego rozkwitu.
Centrum miasta z architekturą okresu słynnej gorączki naftowej z przełomu XIX - XX w. Niewiarygodnie szybki rozwój miasta, na przełomie XIX-XX wieku spowodował, że do Baku przybyło wielu architektów. Ludzie wzbogaceni na wydobyciu ropy naftowej zamawiali do zaprojektowania wiele kamienic i domów czasem przypominających całe pałace. Ogromną i decydującą rolę w zabudowie miasta odegrali polscy architekci, którzy zapoczątkowali w tym okresie oryginalny, niepowtarzalny styl okrzyknięty bakińską secesją.
Następnie Muzeum Historyczne. Muzeum mieści się w byłej rezydencji, najbardziej znanego bakińskiego milionera epoki gorączki naftowej Zeynalabdina Tağıyeva, zbudowanej w latach 1893-1902, przez polskiego architekta Józefa Gosławskiego. Ogromny budynek, który zajmuje cały kwartał często jest nazywany pałacem Tağıyeva. Bardzo okazałe są udostępnione do zwiedzania prywatne salony. Znajdujące się tu obecnie muzeum historyczne, ma najbardziej bogatą kolekcję eksponatów i najbogatszą ekspozycję ze wszystkich historycznych muzeów Azerbejdżanu. Kolacja w regionalnej restauracji z szeroką gamą dań kuchni azerbejdżańskiej i miejscowym alkoholem. Nocleg.

Dzień 3
BAKU - ŞAMAXI – OĞUZ
Śniadanie. Przejazd na zachód kraju wzdłuż południowych skłonów Wielkiego Kaukazu.  Południowe skłony Wielkiego Kaukazu nie są wystawione na bezpośrednie oddziaływanie chłodnych wiatrów i jest tu znacznie ciepłej niż z północnej strony grzbietu Wielkiego Kaukazu. Południowe skłony Kaukazu na zachód od İsmayıllı są pokryte gęstymi lasami, rzeki w swym górnym biegu płyną w malowniczych wąwozach. Gdy podróżujemy przy dobrej pogodzie, niezapomnianych wrażeń dostarczają widoki panoramy Wielkiego Kaukazu. Szczególnie piękne widoki są wiosną, kiedy szczyty gór są jeszcze pokryte śniegiem, a w dole wszystko zieleni się i kwitnie. Napotkamy tu skryte w górach ruiny albańskich cerkwi i starych twierdz, muzułmańskie grobowce, malowniczo położone górskie wioski.
Mauzoleum Diri Baba w MƏRƏZƏ - położone w wąwozie sprawia wrażenie jakby było przymocowane do skały. Zbudowane je w 1402 r., za panowania szirwanszacha Ibrahima I, dla sufickiego myśliciela i pustelnika. Obok mauzoleum położony jest spory cmentarz, na którym stoi wiele starych płyt z inskrypcjami w alfabecie arabskim.
Cümə meczet w ŞAMAXI. Miasto Şamaxı (Szamachy, Szemacha), było odnotowane jeszcze przez antycznych autorów. Największy rozkwit i świetność osiągnęło pod rządami szirwanszachów, kiedy stało się stolicą Szirwanu i było znane szeroko poza jego granicami. Mury Şamaxı widziały wtedy wiele przybywających tu poselstw z różnych krajów. Miasto i jego okolice słynęły z produkcji jedwabiu  i wyrobu tkanin jedwabnych, bardzo cenionych na rynkach Europy. Cümə meczet w Şamaxı, z VIII w., był drugim po meczecie w Derbencie meczetem powstałym na Kaukazie. Wielki meczet, bardzo okazale prezentuje się po zakończonej w 2013 r. gruntownej restauracji.
Yeddi Gümbəz koło miasta ŞAMAXI - grupa dużych grobowców położona na wzgórzach w pobliżu miasta. Pochodzące z XVIII - początku XIX w. grobowce należą do członków rodziny chanów szirwańskich. Obok znajduje się cmentarz z wieloma starymi płytami nagrobnymi.
Przejazd do miasta LAHIC. Otoczony ze wszystkich stron wysokimi górami Lahıc, przez wieki był miejscem trudno dostępnym. Drogę do samego Lahıc zbudowano dopiero w latach 70-tych. Wiedzie ona wzdłuż rzeki Gırdımançay, płynącej tutaj przez głęboki, widowiskowy kanion z niezwykłymi formami wysokich skał. To sprawiło, że Lahıc mógł się zachować w takiej postaci, w jakiej można go obecnie oglądać. Od wielu wieków słynie z produkcji ręcznie kutych wyrobów miedzianych. Dawniej w Lahıc było około 200 wyrabiających je pracowni. Pracownie wyrobów miedzianych położone są wzdłuż głównej ulicy. Każda pracownia jest jednocześnie małym sklepikiem. Można w nich zobaczyć jak odbywa się wykuwanie wyrobów. Jest to nader pracochłonne zajęcie, jako ciekawostkę można dodać, że do tego służy 13 rodzajów różnych młotków. Przejazd do leżącego u podnóża pokrytych lasami gór miasteczka Oğuz. Biesiada u miejscowych mieszkańców i degustacja miejscowego samogonu. Nocleg w OĞUZ.

Dzień 4
OĞUZ - GANDŻA
Śniadanie. Przejazd do miasta GANDŻA (Gəncə).To drugie co do wielkości miasto w Azerbejdżanie ma bardzo bogatą historię. W czasach swej największej świetności, na przełomie XII -XIII w., stało się wielkim centrum handlu i rzemiosł. Miasto liczyło wówczas około 200 tys. mieszkańców, podczas gdy w tym czasie większość miast chrześcijańskiej Europy liczyło nie więcej niż kilkanaście tysięcy mieszkańców. Odgrywało też bardzo dużą rolę w życiu kulturalnym kraju. Stąd wyszło wiele uczonych, pisarzy i poetów z Nizami Gəncəvi na czele, szeroko znanych w ówczesnym świecie Wschodu. W drugiej połowie XVIII – początku XIX w., miasto było stolicą chanatu, którego kres istnienia położyła rosyjska armia zdobywając miasto w 1804 r. Zwiedzanie:
Mauzoleum Nizami Gəncəvi. Uważany powszechnie za najwybitniejszego poetę świata muzułmańskiego przełomu XII - XIII w. szejch Ilias ibn Jusuf ibn Zaki Muajjad Nizami, znany jako Nizami Gəncəvi, już za życia stał się legendą poezji Wschodu. Twórczość Nizami wywarła wielki wpływ na poezję i literaturę krajów Bliskiego i Środkowego Wschodu. Jego utwory w bardzo dużym stopniu wpłynęły na rozwój malarstwa miniaturowego w świecie muzułmańskim, którego twórcy bardzo często brali za temat sceny z poematów Nizami. Wykonane z ciemnego marmuru, okazałe 20 metrowe mauzoleum Nizami Gəncəvi, zostało zbudowane w 1974 r., w 800-letnią rocznicę urodzin poety. W samym dole znajduje się płyta grobowa z białego marmuru. Obok mauzoleum znajdują się bardzo ładne rzeźby przedstawiające sceny z poematów Nizami.
Cümə meczet z XVII w. i grobowiec Cavad Chana. Leżący na centralnym placu Gəncə, największy meczet miasta - Cümə, zwany też meczetem szacha Abbasa, zbudowany został w 1606 r. Przy meczecie położone jest ładne mauzoleum, zbudowane w stylu nawiązującym do meczetu. Znajduje się w nim grób Cavad Chana, ostatniego władcy chanatu gandżyńskiego.br> Cavadxan küçəsi, najładniejsza ulica miasta, gruntownie odrestaurowana w ostatnich latach.
Park Xan Bağı. Gandża posiada bardzo okazały park, jeden z najstarszych parków na Kaukazie. Założył go w 1700 r. Ziyad Chan i do 1804 r. był on nazwany Xan Bağı – Chański Ogród. Pobliska miejscowość GöyGöl (Xanlar). Dawna niemiecka kolonia Helenendorf, założona na początku XIX w., która do dziś zachowała swą zabudowę. Okazały kościół protestancki. Kolacja z regionalną kuchnią. Nocleg.

Dzień 5
GANDŻA - SZEKI - İLISU
Śniadanie. Przejazd do miasta SZEKI (Şəki). Na życzenie turystów prezentacja tradycyjnych azerbejdżańskich gier konnych. Jedną z azerbejdżańskich gier konnych Çovqan wpisano na listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO. Od wieków ziemie Azerbejdżanu słynęły z doskonałych wierzchowców. Dawniej konie te były również sprowadzane i bardzo cenione w Rzeczpospolitej. Największą sławę uzyskały konie rasy karabachskiej. Prezentacja odbywa się w znajdującym się kilkanaście kilometrów od Szeki ośrodku jeździeckim. Jeźdźcy odziani w tradycyjne stroje brawurowo prezentują najbardziej popularne gry.
Przyjazd i zwiedzanie SZEKI. To jedno z najstarszych i najpiękniej położonych miast Azerbejdżanu, jest żelazną pozycją na tej trasie i obok Baku najczęściej odwiedzanym miastem. Malownicze rozmieszczenie domów wśród bujnej zieleni górzystego terenu, interesujące zabytki, rzemiosła, kuchnia, zapewniają Szeki trwałą popularność wśród turystów. Jego przyjaźni mieszkańcy tworzący folklor, koloryt i atmosferę miasta to temat dla oddzielnej opowieści. Zwiedzanie: Xan Sarayi (Pałac Szekińskich Chanów) z XVIII w,, kandydat do wpisania na listę UNESCO. Pałac posiada piękną fasadę, przed którą rosną dwa imponujące platany posadzone w 1530 r. Wewnątrz znajdują się bardzo bogate malowidła. Atmosferę pałacu tworzą też barwne okna. Słoneczne światło przebijające się przez okna do pałacu, przelewa się różnymi kolorami, jak tęcza po deszczu.
Centrum tradycyjnych rzemiosł. Szeki tradycyjnie słynęło z rzemiosł, które zachowały się do dziś. W centrum można obejrzeć i kupić m.in. tradycyjne jedwabne kobiece chusty, hafty, kaukaskie czapki.
Şəkixanovların evi (Dom rodziny Şəkixanov) - bardzo okazały dom z XVIII w. należący ongiś do krewnych szekińskich chanów.
Karawanseraj - zabytkowy karawanseraj z XVIII w., przekształcony w znany hotel. Panuje tu bardzo nastrojowa atmosfera, w którą wkracza się już po przekroczeniu wielkich, starych drewnianych wrót wejściowych.
Odwiedziny sklepu firmowego przy kombinacie jedwabniczym w Szeki. Od wieków miasto słynie z produkcji jedwabiu. Kupcy z różnych krajów przyjeżdżali tu by kupić miejscowe tkaniny jedwabne. Bardzo popularne są wyrabiane tu chusty i szale, ręcznie tkane jedwabne dywany.
Albańska cerkiew w miejscowości KISZ. Wioska Kisz jest bardzo pięknie, malowniczo położona wśród zielonych gór. W Kisz znajduje się najstarsza cerkiew chrześcijańska na Kaukazie, którą kronikarze nazywali matką wschodnich cerkwi. Była ona obdarzana szczególną czcią w Kaukaskiej Albanii. Przejazd w kierunku İlisu, przez most Ulu Körpü - kamienny most z XVI w. na rzece Kürmük çay, bardzo fotogenicznie prezentujący się na tle wysokich gór. Przyjazd do miasta ILISU, które było stolicą znajdującego się na tym terenie sułtanatu. Miejscowość jest bardzo pięknie położona w górskim wąwozie. Kamienne domy İlisu są zbudowane z rzecznego kamienia, w charakterystycznym stylu tego regionu. To jedno z najbardziej malowniczych miejsc nie tylko w Azerbejdżanie, ale i na całym Kaukazie. İlisu jest doskonałym miejscem wypadowym, dla wycieczek w okoliczne góry, gdzie jest wiele atrakcyjnych miejsc wartych zobaczenia.
Wieża Sumuqala - tradycyjna wieża kaukaskich górali z XVIII w., która pełniła też funkcję strażniczą, strzegąc przejścia do Dagestanu. Kolacja z regionalną kuchnią. Nocleg w İlisu lub w Qax.

Dzień 6
İLISU – BAKU
Śniadanie. Przejazd do Baku. Po drodze zwiedzanie İçəri Bazar w Qax.
  Miasteczko Qax leży u stóp pokrytych lasami, zielonych gór. İçəri Bazar to kwartał starej tradycyjnej zabudowy, który kilka temu gruntownie odrestaurowano. 
Cerkiew w miejscowości NIC. Wieś Nic jest miejscem unikalnym. To jedyna wieś w Azerbejdżanie w większości zamieszkiwana przez Udinów, potomków kaukaskich Albanów. Wśród narodów zamieszkujących Azerbejdżan, Udini będący w prostej linii potomkami Albanów, zajmują miejsce szczególne. Ze wszystkich kaukaskich narodów, których korzenie są związane z Kaukaską Albanią, Udini nie tylko zachowali język i kulturę, ale jako jedyni pozostali przy chrześcijaństwie, mimo likwidacji Kościoła Albańskiego w 1836 r. przez władze carskie. Rola i znaczenie Udinów w historii Azerbejdżanu i formowaniu się narodu azerbejdżańskiego, jest nie do przecenienia. W języku azerbejdżańskim nazwę wioski wymawia się jak Nidż, sami natomiast Udini nazywają ją Niż co oznacza „błotniste miejsce”. Wiosną i jesienią, kiedy często idą deszcze wioska potwierdza prawidłowość swej nazwy. Dzięki wilgotności powietrza wszędzie jest jednak bujna zieleń. Obejścia udińskich domów są ogromne i obsadzone krzewami orzechów laskowych. Najstarszą cerkwią w Nic jest Cotari (Dżotari). Miejscowa tradycja mówi, że została ona zbudowana na fundamencie jeszcze starszej albańskiej cerkwi. Przy cerkwi rosną cztery ogromne stare platany.
Na życzenie turystów fakultatywnie (za dopłatą) degustacja win i koniaków firmy winiarskiej "Agro-Azerinvest". Właśnie z Zakaukazia uprawa winorośli rozprzestrzeniła się po świecie. Tutaj też najwcześniej w historii zaczęto wyrabiać wino.
Ośrodek turystyczny i baza sportów zimowych Tufandağ koło Gabala. Rejon Gabala to jedne z najpiękniejszych okolic Azerbejdżanu. Znajdziemy tu piękne lasy, wysokie góry, rwące górskie rzeki. Niedawno powstał, malowniczo położony ośrodek turystyczny i baza sportów zimowych Tufandağ, to jeden z najnowocześniejszych obiektów tego typy na Zakaukaziu. Wjazd kolejką linową na wysokość 1920 m.
Wizyta na przydrożnym bazarze nieopodal wioski Vəndam, gdzie sprzedawane są owoce, kompoty, marynaty, soki, przyprawy, zioła lecznicze. Jednak jego główna specjalność to najróżniejsze konfitury w wielkim wyborze. W pobliskim mieście Gabala, zaczęto nawet organizować coroczny Festiwal Konfitur.
Po przyjeździe do Baku fakultatywnie (za dodatkową opłatą) wizyta w tradycyjnej łaźni – hamam. Łaźnia przez długie wieki była nieodłącznym elementem kultury Azerbejdżanu. Tradycyjny miejscowy Hamam (nazwa łaźni w Azerbejdżanie i krajach Bliskiego Wschodu), służył nie tylko do kąpieli. Był też częścią życia towarzyskiego, miejscem spotkań, gdzie kobiety mogły poplotkować, a mężczyźni pogawędzić, omówić różne sprawy, czy pograć przy herbacie w najpopularniejszą grę Azerbejdżanu nardy (az. Nərd).
Kolacja z regionalną kuchnią. Nocleg w Baku.

Dzień 7
PÓŁWYSEP ABSZERON
Śniadanie. Zwiedzanie półwyspu Abszeron (Abşeron). Półwysep, na którym leży Baku nosi nazwę Abszeron. Historia tego regionu na przestrzeni całych wieków była ściśle związana z dziejami Baku. W dawnych czasach, w związku z istniejącymi tutaj „wiecznymi ogniami”, samoczynnie płonącymi w miejscach wyjścia naturalnego gazu, bardzo silne wpływy na tym terenie miał zoroastryzm, w którym kult ognia ma wielkie znaczenie. Półwysep posiada bardzo upalny klimat, średnia roczna opadów atmosferycznych wynosi około 200-300 mm. Lato jest bardzo gorące, suche, praktycznie bez opadów, temperatura osiąga nawet +43°C. Dzięki temu, pod gorącym słońcem rodzą się owoce o dużej zawartości cukru. Miejscowe figi, winogrona deserowe, pomidory nie mają sobie równych na Kaukazie. Abszeron zasłynął również z uprawy szafranu.
Zwiedzanie: Meczet w Əmircan - jeden z najpiękniejszych meczetów Abşeronu, z 1906 r., ufundowany przez znanego milionera epoki gorączki naftowej Murtuza Мuxtarova, który urodził się w Əmircan. Bardzo okazały meczet posiada dwa wysmukłe wysokie minarety. Równie efektowne jest jego wnętrze ze ścianami pokrytymi finezyjnym kamiennym ornamentem. Następnie Świątynia Ognia „Atəşgah" w Suraxanı - jest to swego rodzaju unikalny obiekt. Nazwa Atəşgah oznacza „Dom ognia”. Teren na którym znajduje się świątynia, przez wiele wieków było znane, jako miejsce wyjścia na powierzchnię ziemi gazu ziemnego, gdzie płonęły „wieczne ognie”. Na tym miejscu we wczesnym średniowieczu znajdowała się zoroastriańska świątynia ognia. Po wkroczeniu na Kaukaz Arabów, wskutek postępującej islamizacji miejscowej ludności, miejsce to stopniowo utraciło swe kultowo-religijne znaczenie. Kult ognia odrodził się tutaj od XV w. za sprawą Hindusów. Dzięki ożywionym kontaktom handlowym na teren Abszeronu docierało wielu kupców z Indii, którzy roznosili wieści o niegasnących abszerońskich ogniach. W kilku miastach Azerbejdżanu, w tym w Baku, istniały kolonie kupców hinduskich. W ślad za kupcami wyruszali też na Abszeron pielgrzymi – czciciele ognia. W ciągu XVII w. bogaci hinduscy kupcy zbudowali świątynię ognia, a przy niej cele dla pielgrzymów.
Zamek w MERDEKAN. Na stosunkowo niedużym obszarze półwyspu znajduje się wiele baszt, z reguły otoczonych murem  i przypominających małe zamki. Znajduje się tu jeden z bardziej okazałych baszt-zamków z 22-metrową wieżą z 1187 r.
Mauzoleum Mir Mövsüm Ağa Ziyarətgahı w ŞÜVƏLƏN  - miejsce pielgrzymek i religijnego kultu miejscowej ludności. Pochowany tutaj w 1950 r., Mir Mövsüm Ağa, był postacią niezwykłą, nie wpisującą się w sowiecką rzeczywistość. Już za życia uznawano go za świętego i otoczony był mistyczną aurą. Powstała w latach postsowieckich na miejscu jego pochówku bardzo efektowna budowla, z piękną kopułą pokrytą majoliką, o błękitnawym odcieniu i roślinnym ornamencie przypomina budowle Samarkandy. W podobnym stylu zbudowany jest też minaret. Znajdująca się wewnątrz płyta grobowa jest ogrodzona piękną kratą ze srebra.
YANAR DAĞ - jedno z najciekawszych miejsc na Abszeronie. Nazwa Yanar Dağ oznacza „Płonąca Góra". Znajdują się tu naturalne, płonące od wieków ognie, w miejscach wyjścia gazu ziemnego na powierzchnię ziemi. Zapewne w takich miejscach narodził się kult ognia, kiedy prehistoryczni ludzie tracący tyle czasu i wysiłku na jego rozniecenie, z podziwem patrzyli, jak płonie on samoistnie. Już w zamierzchłych czasach do efektu samo płonącego gazu wydzielającego sie na Abszeronie przywiązywano magiczną, wręcz boską siłę. Ludzie składali hołd ogniowi, który miał dla nich moc oczyszczającą, szukali w nich ochrony i zanosili do niego modły. Powrót do Baku.
Wizyta na bazarze. Bakińskie bazary są największymi z azerbejdżańskich bazarów i na nich bardziej widoczny jest koloryt kraju. Zakupy na bazarze to w Azerbejdżanie nie tylko nawyk, ale i wielowiekowa tradycja. Bazar z produktami żywnościowymi zaczyna tętnić życiem bardzo wczesnym ranem, często jeszcze przed wschodem słońca, kiedy właściciele i sprzedawcy większości sklepów przewracają się jeszcze na drugi bok w łóżku. Trafiają tu owoce, warzywa, zielenina i zioła tylko co zebrane w sadach i ogrodach. Najbardziej znanym bakińskim bazarem jest Təzə Bazar, który odwiedzimy. Można kupić świeże i suszone owoce, zioła, przyprawy, czarny kawior, wędzonego jesiotra, azerbejdżańską herbatę. Kolacja z regionalną kuchnią. Nocleg w Baku.

Dzień 8
BAKU - WARSZAWA
W nocy transfer na lotnisko. Wylot z Baku do Polski przez jeden z europejskich portów lotniczych. Przylot do Warszawy.


Cena zawiera:
zakwaterowanie w pokojach dwuosobowych z łazienkami:
4 noclegi w w Baku w hotelu 4*
1 nocleg w Oguz 4*
1 nocleg w okolicach Gabala
1 nocleg w Ilisu w pensjonacie
Wyżywienie: 6 śniadań, 6 kolacji z kuchnią regionalną w tym jedna biesiada z degustacja samogonu
transport
kolejkę linową w Qebali
usługi miejscowych przewodników rosyjsko/angielskojęzycznych
usługi pilota w grupach od 10 osób
ubezpieczenie KL, NNW
VAT


Cena nie zawiera:
wizy azerbejdżańskiej – ok. 30 USD
przelotu Warszawa - Baku – Warszawa (od ok. 1500 zł)
bilety wstępów do zwiedzanych obiektów ok. 25 USD
usług pilota w grupach poniżej 10 osób
napojów alkoholowych do posiłków
Ustawowej składki na Turystyczny Fundusz Gwarancyjny w wysokości 13 zł. Więcej szczegółów na www.bezkresy.pl w zakładce „informacje dla klientów”


Inne:
W cerkwiach i meczetach obowiązuje odpowiedni strój – panie chustę na głowę, gdzieniegdzie wymagane są spódnice; panowie – długie spodnie.

Cena od osoby przy grupie 25 osób z pilotem.

Biuro zastrzega sobie prawo do wprowadzania niewielkich zmian w programie.












Biuro Turystyczne
"Bezkresy"
tel: 022 826 05 90
tel/fax: 022 826 52 68
bezkresy@bezkresy.pl
Rynek Starego Miasta 25/2
00-272 Warszawa
Jesteśmy członkiem WIT oraz ITRP

Biuro Turystyczne Bezkresy

Wycieczki do Lwowa

Wycieczki na Ukrainę

Wycieczki do Wilna

(c) 2011 Biuro Turystyczne BEZKRESY | wykonanie AGMK.net & WOWstudio